مجله خبری مساجد

خویشان عاد
قبیله عاد از نژاد عرب، در جنوب جزیره العرب معاش می‌کردند. آن ها از نسل عاد بن عوص بودند. اشخاص این خویشان از نعمت‌های فراوان منتفع بودند. آفریدگار حضرت هود(ع) را برای دعوت به توحید از بین آن ها به رسالت برگزید. بیشتر اشخاص قبیله عاد، دعوت هود(ع) را نپذیرفتند و به عذاب الهی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مبتلا شدند.

کلیات
قوم و قبیله عاد، قومی عرب[۱] از فرزندان عاد بن عوص بن أرم بن سام بن نوح که اسم جدشان را بر روی خویشاوندان خویش گذارده بودند.[۲]

قرآن در یکسری آیه به قوم و قبیله عاد اشاره نموده است.[۳] قرآن خویشان عاد را پس از خویشاوندان نوح می داند[۴] در قرآن تعبیروتفسیر عاد أُالبته نیز وجود دارااست: «وَ أَنَّهُ أَهْلَک عاداً الْأُالبته؛ و اوست که قوم و قبیله عاد اول را هلاک کرد»[۵] عاد او‌لین، به عبارتی بستگان حضرت هود بوده‌اند[۶] که بعداز خویشان حضرت نوح و پیش از خویشاوندان ثمود معاش می‌کردند.[۷] در فیض عاد دومین نیز وجود داشته و بعضا مفسران عاد دوم را فامیل ثمود رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دانسته‌اند.[۸]

جای معاش
قرآن جای معاش فامیل عاد را با اسم احقاف معرفی می‌نماید: «وَ اذْکرْ أَخا عادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقاف؛ اخوی بستگان عاد را خاطر کن، زمانی که قومش را در کشور احقاف بیم بخشید».[۹] احقاف به معنای شن‌های جاری میباشد که بر تاثیر وزش باد در کویر‌ها به طور کج و معوج روی هم انباشته می گردند، و میهن بستگان عاد را از این جهت "احقاف" می‌گفتند که ریگستانی بدین شکل بود[۱۰]. مفسران، احقاف را سرزمینی در جنوب جزیرة العرب دانسته‌اند.[۱۱] ولی در انتخاب نقطه ظریف آن اختلاف‌هایی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد وجود دارااست.[۱۲]

علامه طباطبایی و طبرسی معتقدند که میهن احقاف مکانی میان یمن و عمان میباشد[۱۳] که فعلا به طور ریگزاری در آمده میباشد.[۱۴] در سوره احقاف که مقصود از آن ترساندن بر عذاب الیم مشرکان میباشد[۱۵] کناره‌ای از روایت خاندان عاد تحت عنوان مثال‌ای از مشرکان عذاب گردیده مطرح گردیده‌است و مکارم شیرازی در تعبیر مثال این نظر را دارد که اسم سوره احقاف نیز بر گرفته از روایت بستگان عاد و محل معاش آنهاست[۱۶].

مختصات ظاهری
قرآن مهربان در تعریف ظاهری خویشاوندان عاد تیتر نموده است که آن ها بلند قامت زیرا درخت رطب[۱۷] و بسیار فربه و درشت هیکل[۱۸] بوده‌اند. امام باقر(ع) نیز در تحت حدیثی خویشان عاد را اینگونه تعریف می‌نماید: «آن‌ها به‌اندازه نخل‌های بلند بودند و کوه را ویران می‌کردند».[۱۹]

در روایتی از امام راستگو(ع) نیز به بلندی قامت آن ها اشاره گردیده و آنها‌را به بلندی درخت نخل دانسته میباشد. در منابع دیگر نیز نقل شده میباشد که مردمان عاد بسیار بلند قد بوده‌اند. روضه خوان طوسی در کتاب التبیان، برخی از این گفته‌ها را گزارش می دهد. در احادیث نیز آمده میباشد که بلندترین شخص آن ها قامتش ۱۰۰ ذراع و کوتاهترین ۷۰ ذراع بود.[۲۰]

خویشان عاد
قبیله عاد از نژاد عرب، در جنوب جزیره العرب معاش می‌کردند. آن ها از نسل عاد بن عوص بودند. اشخاص این خویشان از نعمت‌های فراوان منتفع بودند. آفریدگار حضرت هود(ع) را برای دعوت به توحید از بین آن ها به رسالت برگزید. بیشتر اشخاص قبیله عاد، دعوت هود(ع) را نپذیرفتند و به عذاب الهی مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مبتلا شدند.

کلیات
قوم و قبیله عاد، قومی عرب[۱] از فرزندان عاد بن عوص بن أرم بن سام بن نوح که اسم جدشان را بر روی خویشاوندان خویش گذارده بودند.[۲]

قرآن در یکسری آیه به قوم و قبیله عاد اشاره نموده است.[۳] قرآن خویشان عاد را پس از خویشاوندان نوح می داند[۴] در قرآن تعبیروتفسیر عاد أُالبته نیز وجود دارااست: «وَ أَنَّهُ أَهْلَک عاداً الْأُالبته؛ و اوست که قوم و قبیله عاد اول را هلاک کرد»[۵] عاد او‌لین، به عبارتی بستگان حضرت هود بوده‌اند[۶] که بعداز خویشان حضرت نوح و پیش از خویشاوندان ثمود معاش می‌کردند.[۷] در فیض عاد دومین نیز وجود داشته و بعضا مفسران عاد دوم را فامیل ثمود رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دانسته‌اند.[۸]

جای معاش
قرآن جای معاش فامیل عاد را با اسم احقاف معرفی می‌نماید: «وَ اذْکرْ أَخا عادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقاف؛ اخوی بستگان عاد را خاطر کن، زمانی که قومش را در کشور احقاف بیم بخشید».[۹] احقاف به معنای شن‌های جاری میباشد که بر تاثیر وزش باد در کویر‌ها به طور کج و معوج روی هم انباشته می گردند، و میهن بستگان عاد را از این جهت "احقاف" می‌گفتند که ریگستانی بدین شکل بود[۱۰]. مفسران، احقاف را سرزمینی در جنوب جزیرة العرب دانسته‌اند.[۱۱] ولی در انتخاب نقطه ظریف آن اختلاف‌هایی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد وجود دارااست.[۱۲]

علامه طباطبایی و طبرسی معتقدند که میهن احقاف مکانی میان یمن و عمان میباشد[۱۳] که فعلا به طور ریگزاری در آمده میباشد.[۱۴] در سوره احقاف که مقصود از آن ترساندن بر عذاب الیم مشرکان میباشد[۱۵] کناره‌ای از روایت خاندان عاد تحت عنوان مثال‌ای از مشرکان عذاب گردیده مطرح گردیده‌است و مکارم شیرازی در تعبیر مثال این نظر را دارد که اسم سوره احقاف نیز بر گرفته از روایت بستگان عاد و محل معاش آنهاست[۱۶].

مختصات ظاهری
قرآن مهربان در تعریف ظاهری خویشاوندان عاد تیتر نموده است که آن ها بلند قامت زیرا درخت رطب[۱۷] و بسیار فربه و درشت هیکل[۱۸] بوده‌اند. امام باقر(ع) نیز در تحت حدیثی خویشان عاد را اینگونه تعریف می‌نماید: «آن‌ها به‌اندازه نخل‌های بلند بودند و کوه را ویران می‌کردند».[۱۹]

در روایتی از امام راستگو(ع) نیز به بلندی قامت آن ها اشاره گردیده و آنها‌را به بلندی درخت نخل دانسته میباشد. در منابع دیگر نیز نقل شده میباشد که مردمان عاد بسیار بلند قد بوده‌اند. روضه خوان طوسی در کتاب التبیان، برخی از این گفته‌ها را گزارش می دهد. در احادیث نیز آمده میباشد که بلندترین شخص آن ها قامتش ۱۰۰ ذراع و کوتاهترین ۷۰ ذراع بود.[۲۰]